Update augustus 2026 - Zware tijden voor Oekraïne

Beste supporters van Oekraïne,

Augustus was een wrede maand voor Oekraïense burgers, vooral voor de inwoners van Kyiv. In een van de zwaarste nachten voor de inwoners lanceerde Rusland in één nacht 598 aanvalsdrones en 31 ballistische raketten op de stad, waarbij 25 mensen omkwamen, onder wie vier kinderen. De volgende nacht kostte een aanval ten westen van Kyiv nog eens 37 mensen het leven, van wie 34 bewoners van een verzorgingstehuis voor ouderen.

Deze cijfers onthullen de trieste realiteit: Oekraïne heeft geen onderscheppingsraketten voor ballistische raketten meer. De leveringen aan Oekraïne daalden in 2026 tot ongeveer een derde van die in 2025. De belangrijkste reden is Amerika's oorlog met Iran, die de voorraden van eerstgenoemde, en helaas ook die van andere landen in de regio, heeft uitgeput. Rusland verhoogde het aantal lanceringen van ballistische raketten van 61 in april naar 198 in juli en voegde straalaangedreven drones aan zijn arsenaal toe: aanvalsdrones die veel sneller vliegen dan alles wat Oekraïne betrouwbaar kan neerhalen. In Kyiv is het luchtalarm bijna voortdurend actief, ook overdag, waardoor de routines van burgers ernstig worden verstoord.

Doneer voor elektronische oorlogsmiddelen: LINK

Dat gezegd hebbende, zitten de Oekraïners niet stil: tegenmaatregelen tegen de straalaangedreven Geran-4/-5-aanvalsdrones zijn al in ontwikkeling. In de nacht waarin 598 drones op Kyiv werden gelanceerd, schoot de Oekraïense luchtverdediging met de weinige onderscheppingsraketten die nog beschikbaar waren 563 drones en 26 van de 31 raketten neer. Oekraïense strijdkrachten bevrijdden 26 nederzettingen in de regio Dnipropetrovsk, en de Europese Unie keurde op de Onafhankelijkheidsdag van Oekraïne miljarden aan nieuwe defensiefinanciering goed, terwijl zij haar lidstaten onder druk zette om Patriot-onderscheppingsraketten voor ballistische raketten vrij te geven. Griekenland, Spanje en Polen beschikken daar nog over aanzienlijke aantallen van. Oekraïne heeft er vóór de winter ongeveer 300 nodig.

Onze nieuwsbrief van augustus 2026 geeft u updates over ons meest recente werk in Oekraïne, mogelijk gemaakt door uw gulle donaties:

UAO-actie in augustus - Een gestage stroom leveringen
Achter de schermen: het vrijwilligersverhaal van het recente autokonvooi

Uw UAO-vrijwilligersteam

UAO-actie in augustus - Een gestage stroom leveringen

Een generator hier. Een Starlink daar. Een Toyota Hilux uit het Verenigd Koninkrijk. Een gronddrone uit onze voorraad. Wat van buitenaf lijkt op “zomaar weer een maand”, was van binnenuit bekeken een drukke maand. De voortdurende stroom leveringen, van ons magazijn naar de frontlinies, mogelijk gemaakt door uw gulle donaties, blijft hoger dan ooit. Niet alleen ons grondteam werkte hard; ook de eenheden die UAO ondersteunt, dragen hun steentje bij. Op een dag in augustus bezocht de speciale eenheid “Artan” ons magazijn om 10 zware stroomstations op te halen. Zodra zij waren vertrokken, stond de volgende lading al bij de deur klaar.

Stroom en verbindingen
Apparatuur voor energieopwekking en -opslag bleef bovenaan vrijwel elke aanvraaglijst staan. Generatoren en stroomstations verlieten ons magazijn dan ook bijna elke dag: voor de dronepiloten van de 427e Brigade voor Onbemande Systemen “Rarog”, de 419e en 428e “Shadow”-bataljons voor Onbemande Systemen, de 22e Brigade, het Azov-korps en de Spartan-brigade, en voor de brigades Lyut en 46, de Nationale Garde, het luchtverdedigingsbataljon van Azov, de speciale eenheid “Artan” en het 421e Afzonderlijke Bataljon voor Onbemande Systemen “Sapsan”. Het 91e bataljon vroeg op zeer korte termijn om een generator en kreeg die prompt. Veel van het bovenstaande rust op dezelfde schouders als in voorgaande maanden: een combinatie van uw donaties en de steun van onze internationale partners (bijv. Diel Foundation & Protect Ukraine), aangevuld met een aantal particuliere donateurs.

Een enorme energielevering aan onze dronekrijgers van de 427e Brigade voor Onbemande Systemen "Rarog"! Dankzij uw donaties aan onze eerdere inzamelingsacties konden we een groot pakket generatoren en stroomstations leveren aan onze dronekrijgers in het oosten.

De foto waarop de specialist in elektronische oorlogvoering van de Spartan-brigade tussen drie stroomstations, vijf generatoren, vier Starlinks en drie dozen voedsel staat, straalt de meeste blijdschap uit. In augustus werden opnieuw verschillende grote generatoren (12-40 kW) geleverd, gesponsord door Diel Foundation en Protect Ukraine. Met de winter en de Russische aanvalscampagne tegen het Oekraïense elektriciteitsnet in het vooruitzicht, zijn dit soort goederen absoluut essentieel. Protect Ukraine schonk veel van de Starlinks die in augustus werden geleverd. De 43e Brigade ontving er drie, zodat haar soldaten en medici volledig verbonden blijven aan de frontlinie. De grenswachten in noordelijke richting ontvingen eveneens vijf terminals, net als het “Apachi”-droneam van de 81e Brigade, dat er uiteindelijk acht ontving. De vraag naar Starlinks houdt nooit op, en daar is meer dan genoeg reden voor.

Starlinks zijn momenteel het meest gevraagde item door drone-eenheden - ze geven hun een cruciaal voordeel! Op de foto's ziet u hoe de "Da Vinci Wolves" en de 81e Brigade hun Starlinks van ons ontvingen!

Onbemande systemen en elektronische oorlogvoering
De drone-eenheid van de 82e Luchtlandingsbrigade ontving een van de grootste leveringen van de maand: verschillende drones, dronebatterijen, generatoren, stroomstations, Starlinks en nog enkele extra artikelen. Het 428e "Shadow"-bataljon ontving twee Mavic 4T-drones met warmtebeeld, betaald met donaties aan onze eerdere inzamelingsacties, en de 77e Brigade ontving DJI-drones. De 141e ontving een enigszins onooglijk maar absoluut essentieel item: een krachtige dronesignaalstoorzender om hun nieuwe voertuig en de inzittenden ervan veilig te houden. De middelgrote en langeafstandseenheden van het 1e Centrum voor Onbemande Systemen ontvingen 30 mobiele telefoons, waarmee het totaal op 75 kwam; alles gefinancierd door de YouTube-community van Combat Veteran News. Ook rolden er meer Targan-gronddrones uit het UAO-magazijn. De 22e Brigade ontving er één voor evacuatie en logistiek, de “Da Vinci Wolves” ontvingen er twee, en de 37e Mariniersbrigade ontving een tweede Targan voor bevoorrading aan de zero line en de evacuatie van gewonden, gefinancierd met uw gulle donaties, onze internationale partners en de YouTube-community van Preston Stewart.

Starlinks, stroomstations en een Targan-gronddrone gingen naar onze dronekrijgers van de "Achilles"-drone-eenheid. Yuri ontving ze in het UAO-magazijn, waar alles in de vrachtwagen van de eenheid werd geladen.

Iedereen krijgt een auto
In augustus werden verrassend veel voertuigen geleverd (zie ook het verslag van het recente autokonvooi hieronder). Een Ford Ranger ging naar de 3e Zware Gemechaniseerde Brigade. Een bestelwagen vond na lang wachten op de juiste niet-standaardtaak eindelijk zijn bestemming bij de Khartiia-brigade. Later ontving de brigade tijdens onze leveringsrit naar Kharkiv ook een Opel Vivaro. De eenheid Timur ontving een Nissan Pathfinder. Donateur Balt uit Nederland kocht een Toyota Hilux voor de 141e Brigade en reed ermee naar Oekraïne. De 22e Brigade ontving een SUV, en de Special Operations Forces kregen een grote Ford-vrachtwagen voor logistiek en operaties. Eén auto leidde een dubbelleven: hij werd geschonken door donateur Harmen en diende twee maanden voor het grondteam van UAO voordat hij naar een verkenningseenheid ging. "Het is geweldig, maar ik moet wennen aan lage voertuigen," vertelde de nieuwe bestuurder ons.

Met de hulp van onze partners heeft het UAO-team de frequentie van leveringen van bestelwagens en vrachtwagens aan onze eenheden enorm verhoogd! De Khartiia-brigade, de 22e Brigade, de SOF en een verkenningsteam ontvingen hun voertuigen, die nodig zijn voor logistiek en missies.

Krachten bundelen
Deze maand lieten we zien wat ons partnernetwerk kan bereiken wanneer iedereen dezelfde richting op werkt. Eén project leverde vier mobiele commandocentra voor de luchtverdediging op, gesponsord door een anonieme Nederlandse donor en Diel Foundation, naar Oekraïne gereden door Henk, Chris en Markus en uitgerust door onze vrijwilliger Sofiia, die elk afzonderlijk benodigd item wist te vinden. Bijdragen aan veiligere luchten is een zeldzaam voorrecht.

Het UAO-team (Sytske en Tor) in Kharkiv! Dankzij uw steun voor onze eerdere inzamelingsacties leverde het team een enorm uitrustingspakket aan de krijgers van de 54e Brigade - actief in oostelijke richting.

Kortom, augustus bewees opnieuw dat steun aan Oekraïne een gezamenlijke inspanning is - stichtingen, particulieren, chauffeurs en onlinegemeenschappen: allemaal werken ze samen met één gemeenschappelijk doel, om de dappere verdedigers van Oekraïne van stroom te voorzien, mobiel en veilig te houden.

Doneer voor elektronische oorlogsmiddelen: LINK

Het 428e Bataljon voor Onbemande Systemen „Shadow“ ontving dankzij uw donaties aan de eerdere inzamelingsacties twee Mavic 4T-drones met warmtebeeld, evenals generatoren van onze partners.

Achter de schermen: het vrijwilligersverhaal van het recente autokonvooi

Tijd om in actie te komen
Toen de grootschalige invasie van Oekraïne door Rusland begon, wist de Nederlander Gijs Plantinga dat hij Oekraïne met concrete actie moest steunen. Hij was eerder in Oost-Europa geweest en had voor het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken gewerkt. De enige vraag was wanneer en hoe, zoals elke vrijwilliger kan beamen die betekenisvol hulpwerk probeerde in te passen in vertrouwde werk- en gezinsschema's. Nadat hij populaire opties had overwogen, zoals camouflagenetten vlechten, voedselpakketten voor soldaten aan de frontlinie inpakken of medische benodigdheden leveren, trok een bericht op Linkedin zijn aandacht: Willem de Groot van Vehicles4Ukraine (V4U), verbonden aan de Nederlandse organisatie Friends of Ukraine (VVO) en Diel Foundation, stelde een konvooi samen om acht nog aan te schaffen terreinwagens van de Duitse stad Leipzig naar Kyiv in Oekraïne te rijden en deze via UAO aan verschillende legereenheden over te dragen. Na enige screening door V4U-oprichter Edvin Mermans, de leider van het toekomstige konvooi, mocht Gijs zich aansluiten als een van de 9 chauffeurs - met slechts twee weken voorbereiding terwijl hij in het buitenland was. Eenmaal in Leipzig zouden Gijs en de anderen worden vergezeld door Andrii, een Oekraïner die bij V4U betrokken was.

Vertrek naar Leipzig
De dag van vertrek brak aan en de Nederlandse vrijwilliger Mark haalde Gijs op bij een tankstation aan de Amsterdamse ringweg A-10. Mark beschikte over veel IT- en financiële expertise en, belangrijker nog, reed in een robuuste Nissan Pathfinder uit 2008, die deel uitmaakte van de levering. Terwijl Gijs en Mark via Kassel naar Leipzig reden, waren ook andere Nederlandse vrijwilligers - Wim, Wendeline, Edwin, Ronald, Gea, Sjirk, Michel en Gerrit-Jan - onafhankelijk van elkaar onderweg. Sommigen waren al vóór de grootschalige invasie in Oekraïne geweest en hadden vrienden en kennissen in verschillende steden. Hoewel hun auto's - een Subaru Forester, Volkswagen TD4, Nissan X-Trail en Nissan Pathfinder - vóór vertrek waren nagekeken, lieten sommige al snel hun lage prijs en leeftijd zien: ze raakten oververhit, braakten rook uit de uitlaat en kregen een lekke band. Leipzig is niet alleen een internationaal knooppunt voor militaire en humanitaire hulp aan Oekraïne, maar ook de uitvalsbasis van V4U. De organisatie koopt gebruikte terreinwagens in Oost-Duitsland, Beieren, Tsjechië en Nederland en verzamelt ze vervolgens voor levering in Oekraïne, geregeld door UAO. Niet alle op die manier verkregen auto's worden in perfecte staat afgeleverd - V4U, VVO en UAO moeten donaties immers verantwoord besteden en voortdurend een balans vinden tussen prijs en kwaliteit. Uiteindelijk kwamen alle auto's en chauffeurs aan en ontmoette iedereen die deel zou uitmaken van het konvooi elkaar op de Leipzig Markt, het historische stadsplein, voor welverdiende versnaperingen en vooral om elkaar te leren kennen en hun motivaties om vrijwilligerswerk te doen te delen.

Verder naar Oekraïne
Viktor, de steunpilaar van Leipzig en initiatiefnemer van V4U, zwaaide het konvooi uit toen het Leipzig verliet richting Oekraïne. Onderweg naar de Pools-Oekraïense grens bij Korczowa-Krakovets weigerden sommige auto's opnieuw dienst: één verloor zijn achteruit en vijfde versnelling, een andere vereiste een “reparatie” van de turbolader met ducttape en kabelbinders. Via eerst Wrocław, daarna Katowice en Krakau, over de onberispelijke maar saaie snelweg die bekendstaat als een van de levensaders van Oekraïne, kwamen allen aan bij een hotel niet ver van de grens. In de feestzaal werden plannen gemaakt voor de mogelijk lastige, bureaucratische uitvoerprocedure van de voertuigen en om de dag af te sluiten met een goede nachtrust. 's Ochtends zat iedereen in goede stemming en keek uit naar Lviv, slechts 250 kilometer verderop. Gijs maakte ondertussen een omweg naar Przemyśl, waar Wim zijn privéauto moest parkeren tot hij uit Oekraïne terugkeerde; hij zou verdergaan in de Subaru Forester. Al snel kwamen Gijs en Wim zelfstandig aan bij de Poolse immigratie- en douanepost, nadat ze de anderen waren gepasseerd, die enkele kilometers voor de grens nog bij het eerste douaneloket stonden. Ze besloten later aan de andere kant weer met de anderen samen te komen.

Onderweg naar Oekraïne!

Een land in oorlog
Hoewel Gijs en Wim de Poolse controles zonder veel problemen waren gepasseerd, hadden twee andere auto's en hun chauffeurs minder geluk: EU-regelgeving stak haar lelijke kop op. Blijkbaar werken de airconditioningsystemen in beide auto's met freon, een schadelijke stof die verboden is bij de commerciële uitvoer van voertuigen. Er werd ter plekke echter een slimme oplossing gevonden: Andrii en Viktors vrouw kochten de auto's, waardoor de uitvoer een particuliere, niet-commerciële aangelegenheid werd. Toen alles tamelijk gemakkelijk was geregeld, weigerde de auto van Gijs en Wim te starten nadat hij slechts 150 meter Oekraïne in was gereden - waarschijnlijk door een defecte accu. Gelukkig hielpen twee jonge Oekraïners die in de tegenovergestelde rij richting Polen stonden, door de Subaru aan te duwen. Omdat er geen nieuwe accu was, moesten Gijs en Wim de motor nu helemaal tot Lviv laten draaien. Het landschap langs de weg veranderde: orthodox-christelijke kerken met glinsterende gouden daken en begraafplaatsen met te veel Oekraïense vlaggen trokken voorbij - een schrijnende herinnering aan een land in oorlog. Een autoservice nabij het hotel waar de leden van het konvooi zouden verblijven, verholp de gebreken. De eigenaar, Roman, stond erop niets voor de reparaties in rekening te brengen - een blijk van dankbaarheid nadat hij had gehoord dat hij met vrijwilligers te maken had. Toen vrijwel iedereen in het hotel in Lviv was aangekomen en zich had geïnstalleerd, begonnen de autoliefhebbers over auto's te praten, terwijl de bierliefhebbers het lokale brouwsel proefden. Gea en Sjirk arriveerden zeer laat, nadat ze aan de Pools-Oekraïense grens een ongelooflijke controle van acht uur hadden moeten doorstaan. De volgende ochtend was Roman nog niet open - dus zat er niets anders op dan verder te rijden. Andrii, de altijd recalcitrante IT-specialist die was opgegroeid met te veel Russische taal en cultuur, overwoog de Russische scherminstructies van het koffiezetapparaat van het hotel te herprogrammeren in het Oekraïens of, als terugvaloptie, in het Duits.

Konvooi naar Kyiv
De reis van Lviv naar Kyiv, via Rivne en Zhytomyr, duurt meestal ongeveer zes uur, grotendeels over snelwegen met gescheiden rijbanen. Gelukkig waren na de uitzonderlijk strenge winter de meeste kuilen en scheuren in het wegdek gerepareerd. In het begin vond Gijs het rijden op snelwegen met keerpunten, verkopers van ingemaakte groenten en bushaltes nogal vreemd. Ook viel hem op dat alle dorps- en stadsborden zowel Cyrillisch als Latijns schrift gebruikten. Hij verbaasde zich er eveneens over dat er nauwelijks militair verkeer te zien was, afgezien van enkele bussen met soldaten, en dat er weinig vernielingen langs de weg waren. Al snel werd de Oekraïense rijstijl maar al te duidelijk, met verschillende verkeersongevallen naarmate Kyiv dichterbij kwam. Gijs leerde dat het aantal verkeersdoden per jaar in Oekraïne gelijk is aan het aantal burgerlijke oorlogsslachtoffers. Eenmaal in het centrum van Kyiv aangekomen, werd iedereen zich bewust van het gevaar vanuit de lucht waarmee burgers dagelijks worden geconfronteerd. Allen installeerden de Air-Alarm-app, met de stem van Mark Hamill, bekend als Luke Skywalker, maar kregen later te horen dat die nutteloos is bij aanvallen met ballistische raketten, omdat er dan eenvoudigweg geen tijd is om te schuilen. De groep verbleef in een hotel dat zichzelf als militaire faciliteit classificeerde. Gijs merkte uit eerste hand hoe in Kyiv, en eigenlijk in het grootste deel van Oekraïne, het leven in oorlogstijd en vredestijd samenvallen: kwaliteitsrestaurants blijven open, burgers komen op voor politieke kwesties, terwijl antidrone- en raketverdediging hun werk zo goed mogelijk proberen te doen. Na een uitzonderlijk Italiaans diner veranderde de sfeer plotseling. Telegramkanalen waarschuwden voor ophanden zijnde aanvallen met ballistische raketten en de straten liepen snel leeg. Verschillende leden van het konvooi besloten de nacht door te brengen in de diepe schuilkelder uit het Sovjettijdperk onder het hotel. Gijs ging er ook naartoe.

De overdracht
Toen Gijs de schuilkelder binnenkwam bij het licht van zijn smartphone, ontdekte hij al snel dat het een doolhof van kamers was, verbonden door gangen met lage plafonds. Elke kamer stond vol met een wisselende verzameling ooit fraaie stoelen, sofa's, matrassen en geïmproviseerde bedden. Alles voelde koud, krap en sterk geïmproviseerd aan; sommige mensen sliepen al, anderen kwamen nog binnen en praatten gedempt. Uiteindelijk viel Gijs in slaap, maar om 3 uur 's nachts werd hij weer wakker, zich afvragend of er een inslag had plaatsgevonden. Gelukkig bleek het loos alarm. 's Ochtends verslechterde de stemming: de T4, die de dag ervoor op weg naar Kyiv al de meeste versnellingen kwijt was geraakt, was volledig uitgevallen. Er ontstond een discussie over hoe met het voertuig moest worden omgegaan. Oude auto's laten repareren is immers gemakkelijk en goedkoop in Oekraïne, ook door het leger, en eenmaal ingezet aan de frontlinie gaan ze toch niet lang mee - gemiddeld misschien drie maanden. Uiteindelijk adviseerde UAO de T4 gereed te maken voor levering, precies om deze redenen.

Klaar om aan onze eenheden te worden overgedragen.

Dyakuyu
De laatste dag van de groep in Kyiv begint op de Maidan, waar zij de dagelijkse minuut stilte bijwonen en gedenktekens zien voor Oekraïners en buitenlandse vrijwilligers die in de oorlog zijn omgekomen. Onverwacht sluiten enkele soldaten zich bij hen aan. Ze ontmoeten Mykhailo van de 93e Brigade, die tijdens de Maidanprotesten van 2014 een schot door zijn nek overleefde en sindsdien onafgebroken heeft gevochten. Voor het eerst rijden Gijs en de anderen in een echt konvooi naar een beveiligde locatie, waar ze de auto's formeel overdragen aan het Oekraïense leger, inclusief kleine geschenken uit Nederland. Commandant Antoni spreekt uitvoerig zijn dankbaarheid uit en benadrukt dat de fysieke aanwezigheid van de vrijwilligers in Oekraïne net zo belangrijk is als de auto's zelf. De overdracht werd niets minder dan het emotionele hoogtepunt van de missie; de daaropvolgende “wedstrijd” in het uiten van dankbaarheid was ontroerend en nederig stemmend, waardoor sommige vrijwilligers zich ongemakkelijk voelden.

Later bezochten de vrijwilligers de Nederlandse ambassade, waar een diplomaat hun initiatief prees, maar waarschuwde dat dergelijke hulpverleningsmissies in strijd zijn met het officiële reisadvies en beter aan professionals kunnen worden overgelaten. V4U-oprichter Edwin wierp tegen dat civiele hulp een essentieel onderdeel van het Oekraïense steunnetwerk blijft. Toen de groep uiteen begon te gaan, bleven gewone Oekraïners warm reageren op hun inspanningen. Een verkoopster van souvenirs in Kyiv bedankte Gijs enthousiast toen ze hoorde dat hij vrijwilliger was, terwijl een voormalige Oekraïense soldaat, nu taxichauffeur, zijn frustratie uitte over het feit dat zijn land zo afhankelijk is van internationale steun. In de trein terug naar Lviv ontmoette Gijs Viktoria, een voormalige lerares Russisch wier leven door de oorlog is ontwricht en wier familie verspreid over Oekraïne woont. Via Google Translate vertelt ze over haar reizen en vakantieplannen, onverstoorbaar. Ze deelt eten met Gijs als teken van dankbaarheid, veerkracht en bovenal menselijke verbondenheid.

Doneer voor elektronische oorlogsmiddelen: LINK